గణపతి కుమారుడి భావోద్వేగ గాధ
(కాలాగిరి శ్రీనివాస్ రెడ్డి,సీనియర్ జర్నలిస్ట్,సెల్.9010128884)
ఒక విప్లవం వెనుక సిద్ధాంతాలు ఉంటాయి. ఒక ఉద్యమం వెనుక రాజకీయ లక్ష్యాలు ఉంటాయి. కానీ ఆ ఉద్యమాల నీడలో కొన్నిసార్లు మనిషి జీవితంలోని అత్యంత మృదువైన భావోద్వేగాలు.. కుటుంబం, తండ్రి, తల్లి, పిల్లల మధ్య బంధం.. నిశ్శబ్దంగా బలి అవుతాయి. మావోయిస్టు అగ్రనేత ముప్పాల లక్ష్మణరావు అలియాస్ గణపతి కుమారుడు ముప్పాల శ్రీనివాసరావు విడుదల చేసిన ఈ భావోద్వేగపూరిత సందేశం ఆ నిజాన్ని మరోసారి మన కళ్లముందు నిలబెడుతోంది. గణపతి కుమారుడు భావాలను యధాతధంగా ఆడియో ద్వారా విడుదల చేసిన ఈ ఆడియోలో వినిపించిన మాటలు ఒక రాజకీయ ప్రకటన కాదు. ఒక సిద్ధాంతపరమైన విమర్శ కాదు. అది ఒక కుమారుడి గుండెల్లో దశాబ్దాలుగా పేరుకుపోయిన నిశ్శబ్ద వేదనకు వచ్చిన స్వరం.
విప్లవ నేత వెనుక కనిపించని కుటుంబ కథ
గణపతి అనే పేరు భారతదేశంలో మావోయిస్టు ఉద్యమానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. అడవుల్లో దశాబ్దాల పాటు సాగిన ఆయుధ పోరాటంలో ఆయన ఒక ప్రధాన నాయకుడిగా ఎదిగారు. కానీ అదే సమయంలో ఒక కుటుంబం.. ముఖ్యంగా భార్య, కుమారుడు.. ఆయన లేకుండానే జీవితం సాగించాల్సి వచ్చింది. కుమారుడు చెప్పిన మాటల్లో ఒక బాధ స్పష్టంగా వినిపిస్తుంది.. “మనం కలిసి ఉంటే బహుశా ‘నాన్న’ అనే పదం లక్షల సార్లు పిలిచి ఉండేవాడిని… కానీ ఊహ తెలిసిన తర్వాత ఇప్పుడు మొదటిసారి నాన్న అని సంబోధిస్తున్నాను.” ఈ వాక్యం ఒక వ్యక్తిగత బాధ మాత్రమే కాదు. అది విప్లవ రాజకీయాల వెనుక దాగి ఉన్న మానవీయ ఖాళీని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఒక నాయకుడి విజయాలు, ఆయన నిర్మించిన రాజకీయ సామ్రాజ్యం ఎంత గొప్పదైనా, తన కుమారుడికి తండ్రిగా ఉండలేకపోయిన వాస్తవం మాత్రం మారదు.
తల్లి కన్నీళ్లలో పెరిగిన బాల్యం
ఈ సందేశంలో అత్యంత హృదయాన్ని కదిలించే అంశం తల్లి గురించి చెప్పిన మాటలు. గణపతి అడవుల్లో విప్లవ పోరాటం కొనసాగిస్తుండగా, ఆయన భార్య సమాజానికి ఎదురుపడలేక ఇంటి గడప దాటకుండా జీవించిందని కుమారుడు చెప్పడం ఒక తీవ్రమైన సామాజిక వాస్తవాన్ని వెలుగులోకి తెస్తుంది. తండ్రి లేకపోవడం వల్ల ఏర్పడిన ఖాళీని భర్తీ చేస్తూ, తన బాధను మరిచిపోయి కుమారుడిని పెంచిన తల్లి కథ వేలాది కుటుంబాల కథను గుర్తు చేస్తుంది. విప్లవం, ఉద్యమం, సిద్ధాంతం అనే పెద్ద పదాల వెనుక, ఒక మహిళ జీవితమంతా నిశ్శబ్దంగా కన్నీటితో నిండిపోవడం కూడా ఒక నిజమే.
సిద్ధాంతాన్ని ప్రశ్నించని కుమారుడు
ఈ సందేశంలో మరో విశేషం ఏమిటంటే.. కుమారుడు తన తండ్రి ఎంచుకున్న మార్గాన్ని నేరుగా విమర్శించలేదు. “మీరు ఎంచుకున్న సిద్ధాంతాన్ని ప్రశ్నించడం లేదు” అని చెప్పడం ద్వారా ఆయన తన తండ్రి ఆత్మార్పణను గౌరవించినట్టే కనిపిస్తుంది. ఇది ఒక పరిపక్వతను చూపుతుంది. విప్లవ పోరాటం అంటే త్యాగాలు, ప్రాణనష్టాలు, కుటుంబాల నుండి దూరం.. ఇవన్నీ సహజమని ఆయన అంగీకరిస్తున్నాడు. అదే సమయంలో, ఆ త్యాగాల వెనుక మిగిలిపోయిన బాధను కూడా దాచిపెట్టలేదు.
మారుతున్న కాలం – మారుతున్న పోరాట రూపాలు
ఈ సందేశంలో ఒక కీలకమైన ఆలోచన కూడా ఉంది. ఒకప్పటి పరిస్థితులతో పోల్చితే ఇప్పుడు సమాజంలో చాలా మార్పులు వచ్చాయని కుమారుడు చెబుతున్నాడు. నేటి యువతలో ఉన్న అవగాహన, ప్రపంచంతో అనుసంధానం, కొత్త అవకాశాలు.. ఇవన్నీ కొత్త మార్గాలను సూచిస్తున్నాయని ఆయన భావిస్తున్నాడు. అడవుల్లో ఆయుధాలతో సాగిన పోరాటం కంటే, నేటి కాలంలో జ్ఞానం, అనుభవం, మార్గదర్శకత్వం ద్వారా సమాజాన్ని మార్చే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉన్నాయని ఆయన సూచిస్తున్నాడు. ఇది ఒక వ్యక్తిగత విజ్ఞప్తి మాత్రమే కాదు. అది ఒక తరం నుంచి మరో తరానికి వచ్చిన ఆలోచనా మార్పు.
ఒక లేఖ…. ఒక కాలపు ప్రతిబింబం
ఈ ఆడియో సందేశం ఒక కుమారుడు తన తండ్రికి రాసిన భావోద్వేగపూరిత లేఖలా అనిపిస్తుంది. కానీ అది అంతకంటే ఎక్కువ. అది మావోయిస్టు ఉద్యమం వంటి దీర్ఘకాలిక రాజకీయ పోరాటాల మానవీయ మూల్యాన్ని గుర్తు చేసే ఒక కదిలించే పత్రం. విప్లవాలు చరిత్రను మార్చవచ్చు. కానీ కొన్ని సందర్భాల్లో ఆ చరిత్ర మార్పు కోసం చెల్లించాల్సిన త్యాగం కుటుంబాలే అవుతాయి.. గణపతి కుమారుడి ఈ మాటలు ఒక వ్యక్తిగత కథ మాత్రమే కాదు. అది ఒక ఉద్యమం, ఒక తరం, ఒక కుటుంబం.. ఈ మూడింటి మధ్య ఉన్న సంక్లిష్టమైన సంబంధాన్ని మన ముందుంచే భావోద్వేగపూరిత సాక్ష్యం. చివరగా ఆయన చెప్పిన మాటలు ఒక ఆశను వ్యక్తం చేస్తాయి.. తన తండ్రి వంటి అనుభవం, విజ్ఞానం దేశ నిర్మాణానికి ఉపయోగపడితే ఒక కొత్త నవభారతం నిర్మాణం సాధ్యమవుతుందని. అది ఒక కుమారుడి అభిలాష మాత్రమే కాదు. ఒక విప్లవం తర్వాత వచ్చే శాంతి గురించి చెప్పే ఆశ కూడా.
